نا درست

برای این یکی درست سراغ ندارم ولی این قدر می دانم که در هیچ کدام ساختار گرامری دری همچو عبارتی امکان ندارد

مکن باید تو با من بی وفایی

وگرنه تا قیامت خدمت شمشاد می کردم-- یک سیلاب زنده قند و قروت شده!

ورنه تا قیامت خدمت شمشاد می کردم

هسکه صراحی غوندی یی غاړه ده

گر بخواهی مرا راند نت چیست و چیست؟ --کسی که مرا نخواهد راندن من امر طبیعی می شود. سوال وقتی خلق می شود که کسی مرا بخواهد و باز هم مرا براند.

گر نخواهی مرا راند نت چیست و چیست

توپ عاشقی ره ده جانم کده لمبری وای الا-- کلمه توپ زشت بگوش می خورد ولی شاعر

دنبال خوش خوردن کلمه نمی گردد و معنی دقیق را مد نظر دارد. تیر چطور می تواند نمره داشته باشد؟

تنها توپ است که به نمره یا درجه شلیک می شود.

بر دماغ من بیارد بویت خالق جبار--گرامر جمله با "آمدن" بی معنی می شود

بعزم توبه سحر گفتم استخاره کنم -- مشکل شاعر این است که آیا توبه کند یا نکند-- بعزم تو - بمعنی بی اعتنایی می کند

من میگویم که آب انگور خوش است - یک سیلاب بسته بر ما تحمیل شده

من می گویم که دانهء انگور خوش است

او خانه همی جوید و ما صاحب خانه

او خانه می جوید و ما صاحب خانه

کلمه -مباش- سکته است، شاید اصلش غافل مشو باشد یا شاید این طور باشد که -- غافل مباش عمر عزیزت دوباره نیست

غافل مباش که عمر عزیزت دوباره نیست

از دور درین صحرا گیرید سراغم را

چون داغ غنچه هر چه بود گل به گلِس تان

من به یادت ز گل سِتان گذرم --تلفظ گلستان باید تغییر کند.

من بیادت ز گلِس تان گذرم

نگارم قار کده نمی یایه خانه -- شعر اصلی بگمان قوی از طرف یک همسر به همسر دیگر سروده شده ولی خواننده فکر کرده که شعر را اصلاح کند و آنرا مانند اکثریت اشعار عشق قبل از ازدواج بسازد. باین ترتیب قهر کردن بنظر او رفتن بخانه است نه آمدن

خاموش نفسم شوخی آهنگ می این است

لیونی مینی کړم اشنا د بيابانه سره

سر ښکاره کړه په ګلشن کي کړه زايل ښکلا د ګل -- قافيه تمام غزل الف است -- خندا دي ګل ، ادا دي ګل، ... شراب از کجا شد؟

اختلاط یار با یاران خوش است

خونه دی ورانه شه جوگی

خانه دی ورانه شه جوگی

خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت باش