نا درست

برای این یکی درست سراغ ندارم ولی ااین قدر میدانم که در هیچ ساختار گرامری دری یا فارسی مکن باید گفته نمی شود

مکن باید تو با من بی وفایی

وگر نه تا قیامت خدمت شمشاد می کردم-- یک سیلاب قند و قروت شده

ورنه تا قیامت خدمت شمشاد می کردم

هسکه صراحی غوندی یی غاړه ده

گر بخواهی مرا راند نت چیست و چیست؟ --کسی که مرا نخواهد راندن من امر طبیعی می شود. سوال وقتی خلق می شود که کسی مرا بخواهد و باز هم مرا براند.

گر نخواهی مرا راند نت چیست و چیست

توپ عاشقی ره ده جانم کده لمبری وای الا-- کلمه توپ زشت بگوش می خورد ولی شاعر

دنبال خوش خوردن کلمه نمی گردد و معنی دقیق را مد نظر دارد. تیر چطور می تواند نمره داشته باشد؟

تنها توپ است که به نمره یا درجه شلیک می شود.

بر دماغ من بیارد بویت خالق جبار--گرامر جمله با "آمدن" بی معنی می شود

بعزم توبه سحر گفتم استخاره کنم --این بیسوادی محض است زیرا توبه لغت سخت نیست

من میگویم که آب انگور خوش است

من می گویم که دانهء انگور خوش است

او خانه همی جوید و ما صاحب خانه

او خانه می جوید و ما صاحب خانه

"مباش" سکته است، شاید اصلش "غافل مشو" باشد یا "مباش عمر عزیزت ..."

غافل مباش که عمر عزیزت دوباره نیست

از دور درین صحرا گیرید سراغم را

چون داغ غنجه اهر چه بود گل به گلستان

من به یادت ز گل سِتان گذرم --تلفظ گلستان باید تغییر کند.

من به یادت ز گلستان گذرم

نگارم قار کده نمی یایه خانه--درینجا بگمان قوی همسر از قهر کردن همسر سخن می زند

و خانهء هردوی شان یکی ست. . خواننده ظاهرا شعر را "اصلاح" کرده.

نگارم قار کده میره به خانه

خاموش نفسم شوخی آهنگ می این است

ليونی مينې کړم اشنا د بيابابه سره

سر ښکاره که په ګلشن کي کړه زایل ښکلا د ګل

اختلاط یار با یاران خوش است

خونه دی ورانه شه جوگی

خانه دی ورانه شه جوگی

خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت باش